یکتا هنر- آزاده فضلی؛ تخطی یک مامور پلیس آگاهی از قانون، مسالهای نیست که در سینما به آن کم پرداخته شده باشد اما این مسأله، جدای از ابعاد انسانی و اخلاقی، گاهی با دیگر مسائل خلط میشود. این موضوع یکی از مسائل جدی و بحثبرانگیز در نظام عدالت کیفری است. این رفتار میتواند تبعات حقوقی و اجتماعی جبرانناپذیری به همراه داشته باشد. از آنجا که مأموران پلیس در اجرای قانون مسئولیت بالایی دارند، هرگونه تخطی از قوانین و قواعد میتواند آسیبهای زیادی به اعتبار و مشروعیت این نهاد وارد کند؛ البته برخی گمان میکنند که قانون ممکن است در جریان رسیدگی به یک پرونده، به ضرر مظلوم عمل کند که این موضوع، نیاز به مباحث آسیبشناسانه در این مورد دارد که نگارنده نیز در این حیطه تخصصی ندارد. البته که به نظر میرسد سیستم قانونی کشور در برخی موارد، نیاز به بهروز شدن دارد. چه بسیار فیلمهایی با موضوع اعدام یا مجازات فردی که در ظاهر یا واقعا، مظلوم نامیده شدهاند، دیدهایم. شاید یکی از کارکردهای چنین فیلمهایی که کم هم نیستند، همین تلنگر به سیستم قانونی کشور باشد.
میکاییل دیانی که سال گذشته با فیلم «مدیر مدرسه» در جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور داشت، امسال با فیلم کوتاه «تخطی» در جشنواره حضور دارد. او و برخی از فیلمسازان دیگر هستند که فیلمهایی با روایتهایی مشابه در این گونه سینمایی میسازند که میتوان به فیلم کوتاه «مرتد» و «اینجا کنار هم» اشاره کرد که سال قبل در جشنواره حضور داشتند و آنها هم چشمپوشی یا تخطی پلیسها را نمایش میدادند و ایدههایی مشابه را اجرا کردند.
البته این نوع انتقاد به سیستم قضایی کشور، از طریق فیلم ساختن، شاید یکی از روشهای کاربردی برای تلنگری کوچک به سیستم باشد اما از بازخورد چنین آثاری در بهبود این اوضاع، چون اطلاع دقیقی در دست نیست، نمیتوان اظهار نظری کرد.
به این دلیل که این رفتار یا آسیب، مطرح میشود، فیلمی جسور را شاهدیم اما اینکه شخصی مثل میکاییل دیانی که خود از لایه مدیران محسوب میشود، چنین انتقاداتی را مطرح میکند، قابل توجه و تأمل است.
ساختار روایی فیلم با زوایای دوربین و ریتم هماهنگ است و داستان با چند تعلیق روایت میشود. در نگاه اول، با فیلمی بسیار شسته و رفته روبرو هستیم اما شخصیتها آنطور که باید، از آب درنیامدند، برای مثال امیر نوروزی در نقش پلیس خاطی و مهربان یا آرش فلاحتپیشه خلافکار و فراری، انتظار من مخاطب را با توجه به آنچه از توانایی آنها میدانم، برآورده نمیکنند.
