سپیده سپهی، کارگردان مستند «دختران باد» که در بخش خارج از مسابقه هفدهمین جشنواره بینالمللی سینماحقیقت حضور دارد، درباره موضوع این مستند به خبرنگار سینمایی یکتا هنر گفت: «دختران باد» مستندی مشاهدهگر به حساب میآید. در این اثر دوربین به روزمرگیهای دختران عشایر قشقایی کنکاش میکند. و وارد زندگی آنها میشود.
او درباره شکلگیری ایده این مستند گفت: من شیرازی هستم و همواره هنگام عبور از جاده توجهم به ایل عشایر جلب میشد و در ذهنم درباره شیوه زندگی آنها سپالاتی شکل میگرفت. این کنجکاوی برای من بهانهای شد تا به دل زندگی کوچنشیانسفر کرده و درباره آنها مستند بسازم.
سپهی درباره چالشهای ساخت چنین مستندی گفت: بزرگترین چالش برای من کم بودن تکنسینهای حرفهای زن سینما بود. من زندگی دختران عشایر را به تصویر میکشیدیم و بهدلیل فرهنگ و سنتهای جاری در جامعهمان ناگریز به همکاری با عوامل خانم بودم. اما کم بودن صدابردار یا فیلمبردار خوب و حرفهای زن در این مسیر مانع ایجاد میکرد و مقولهای بود که کمبود جدی آن را حس کردم.
او ادامه داد: فیلمبرداری این مستند در زمان قشلاق ایل انجام و در دو مرحله شده است. ییلاق عشایر عموما فضایی سرسبز و پر آرامش است که باعث غبطه مردم میشود اما در قشلاق که فضایی سرد دارد، ماجرا از این قرار نبوده و زندگی به سختی پیش میرود. از همین رو تصمیم گرفتم زندگی این دختران را در قشلاق به تصویر بکشم.
او درباره مدت زمان فیلمبرداری اثر گفت: باید بگویم که فیلمبرداری این مستند حدود ده روز طول کشید. اما مرحله تحقیقات چیزی نزدیک به دو سال زمان برد. من اعتقاد دارم که روند تحقیق برای ساخت مستندی خوب و درست ضروری است.
این کارگردان در پایان درباره حضور «دختران باد» در هفدهمین جشنواره بینالمللی سینماحقیقت گفت: اولویت من برای دیده شدن. مستندم جشنواره است. در ایران مهمارین تریبون دیده شدن آثار مستند، جشنوارهها هستند و جدا از بخش داوری و مسابقه، صرفا نمایش فیلم در جشنواره سینماحقیقت به دیده شدن آن کمک میکند و من از حضور «دختران باد» در این جشنواره معتبر خوشحال هستم.
هفدهمین جشنواره بینالمللی سینماحقیقت، از ۲۷ آذر تا ۲ دی در پردیس سینمایی چارسو برگزار خواهد شد.
امیدوارم کارگردان در کارهای آینده اش بتونه آثار بهتری ارائه بکنه.
فیلم داستان منسجمی نداشت، انگار یه سری برش از زندگی عشایر را کنار هم چیده بودن. به نظرم حتما بایستی از یه مشاور آشنا به فرهنگ عشایر کمک میگرفت. خودم عشایر و این مدلی زندگی کردم ولی نتونستم با این فیلم ارتباط برقرار کنم. واقعا مشخص نبود پیام فیلم چیست. بخشهای نامرتبط هم زیاد داشت مثل صحبتهای زن و مرد و بحثهای ساختگی آنها.