به گزارش خبرنگار یکتا هنر، بلا تار سینماگر مجارستانی و از چهرههای تأثیرگذار سینما در اروپای شرقی بود، انجمن هنرمندان سینمای مجارستان در بیانیهای اعلام کرد به دلیل شرایط جسمانی نامشخص و یک بیماری طولانی مدت روز سهشنبه ۶ ژانویه چشم از جهان فرو بست.
شروع کار تار در فیلمسازی، ساختن فیلمهای آماتور در ۱۶ سالگی بود. سپس به عنوان سرایدار به کار در خانه ملی فرهنگ و سرگرمی پرداخت. بیشتر کارهای آماتور او مستندهایی بودند درباره زندگی کارگران و مردم فقیر در مناطق شهری مجارستان. کارهای آماتور بلا تار مورد توجه استودیو بلا بالاژ، نظریهپرداز سینما قرار گرفت.
فیلمهای نخستین بلا تار تا اواسط دهه ۱۹۸۰ به ژانر مستند داستانی تعلق دارند و او با دو فیلم بیگانه (۱۹۸۱) و مردم از پیش ساخته (۱۹۸۲) در پایهریزی این ژانر نقش درخوری داشت. قواعد اصلی سبک مستند داستانی شامل استفاده از بازیگران غیرحرفهای، عدم استفاده از فیلمنامه کامل و بداههپردازی در بیان دیالوگها، و استفاده از دوربین روی دست میشد. هدف اصلی فیلمسازان این ژانر در وهله نخست هدفی سیاسی در به تصویر کشیدن واقعیت زیر نقاب داستان بود.
تغییر چشمگیر کارهای بلا تار از سال ۱۹۸۲ و از اقتباس تلویزیونی مکبث آغاز شد. پس از آن، حساسیتهای بصری بلا تار از کلوز-آپهای خام به سوی مدیومهای انتزاعی و لانگ شاتها حرکت کرد، بلکه نگرش فلسفیاش نیز از رئالیسم ترسناک به سوی چشمانداز متافیزیکی بیشتر شبیه به آنچه در آثار تارکوفسکی بود، متمایل شد. تار خود را تحت تأثیر راینر ورنر فاسبیندر دانسته است.
تار در دهههای ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ با نمایش فیلمهایش در سطح بینالمللی به شهرت رسید که بخشی از این شهرت را مدیون زمان بیش از حد طولانی فیلمهایش، از جمله فیلم ۷.۵ ساعته «تانگوی شیطان» بود. البته بخش دیگر شهرت وی نیز بیان قطعی او از بدبختی اروپای میانه بود. وی در مصاحبهای با پیتر بردشاو در سال ۲۰۲۴ و در حالی که از سال ۲۰۱۱ بازنشسته شده بود، گفت که فیلمهایش اشتباه درک شدهاند.
بلا تار سوژه چندین کتاب و مقاله بوده و سیر تحول فیلمسازی وی در کتابی به نام بلا تار، زمان بعد نوشتهٔ ژاک رانسیر چاپ شده است.
از جمله آثار بلند او میتوان به «آشیانه خانوادگی» (۱۹۷۷)، «بیگانه» (۱۹۸۱)، «مردم پیشساخته» (۱۹۸۲)، «سالنمای خزان» (۱۹۸۵)، «نفرین» (۱۹۸۸)، «تانگوی شیطان» (۱۹۹۴)، «مردی از لندن» (۲۰۰۷) و «اسب تورین» (۲۰۱۱) اشاره کرد.
