یکتا هنر – محمدصالح حجت الاسلامی؛ «سونسوز» فیلمی کمدی به زبان ترکی است که در استان اردبیل به کارگردانی رضا جمالی و تهیهکنندگی سلمان عباسی تولید شده و بازیگرانی چون مریم مومن، حمدالله سلیمی، بهروز اللهوردیزاده، صفت آهاری و ناصر محبی در آن ایفای نقش دارند.
«سونسوز»، یک کمدی دلنشین است که میتواند مخاطب خود را با حال خوب بدرقه کند. این اثر با بهرهگیری از کمدی موقعیت و همینطور شوخیهای کلامی به دور از تابوشکنیهای اخلاقی کار خود را به زیبایی و پاکیزه پیش میبرد اما به دلیل موضوع خاص مدنظرش یعنی نازایی مزمن زنان و مردان یک روستا و مباحث مطرح شده پیرامون آن، صرفاً مناسب برای افراد بالغ است.
جمالی که از عرصه فیلم کوتاه به وادی فیلمهای بلند سینمایی پا گذاشته، فیلمی کم ادعا، شسته رفته، شیرین با زیباییهای بصری از اقلیم زیبای استان اردبیل و به زبان آذری با تکیه بر روحیات بیشیلهپیله روستایی، ساخته که ضمن طرح برخی دغدغههای اجتماعی در لایههای زیرین توانسته با شناخت دقیق از فضای بومی خود بدون تمسخر قومیت و زبان و لهجه یک همدلی شوخ طبعانه را بین سوژه و مخاطب پدید آورد. قابهای کارت پستالی موجود در لابهلای سکانسهای این اثر یکی از نقاط قوت «سونسوز» است، چرا که ضمن ایجاد زیبایی بصری مضاعف، به نوعی معرف زیباییهای بکر لوکیشن است که دل از هر علاقهمند به سفری را میبرد در عین حال تعامل و همزیستی اهالی آن منطقه با طبیعت و محیط زیست خود را نشان میدهد.
یکی از مهمترین ویژگیهای این فیلم بهرهگیری از بازیگران و نابازیگران بومی به جز مریم مومن بازیگر سینما و تلویزیون است. این بازیگران ناشناخته برای مخاطبان، نقشآفرینانی هستند که با هماهنگی بسیار خوبی در خدمت اثر بوده و به باورپذیری آن بسیار کمک می کنند.
نکته جذاب دیگر این فیلم روستایی پرهیز از برخی کلیشههای رایج در آثار روستایی ایرانی است و بهجای آن ما گروه فیلمسازی متشکل از سه تن از اهالی پا به سن گذاشته روستا را با تجهیزاتی از قبیل فیلمبرداری، صدابرداری و کلاکت در فضاهای مختلف روستا میبینیم، اتفاقی کاملاً مدرن در دل فضایی کاملاً ماقبل مدرن خود پارادوکسی زیبا است که مخاطب را به راحتی با خود همراه میکند.
یکی از اتفاقات خوب این اثر که از آن میتوان به نوعی پارودی آثار مختلف کیارستمی همچون «خانه دوست کجاست» و «طعم گیلاس» و … یاد کرد که نشان از سلیقه کارگردان دارد.
با توجه به ترکیب چند فیلم اکران شده در اولین روز جشنواره در سینمای رسانه، «سونسوز» اثری قابل قبول بود که میتواند نشان از ظهور یک کارگردان خوشآتیه در سینمای ایران داشته باشد.
