به گزارش خبرنگار یکتا هنر، پری صابری کارگردان سرشناس تئاتر ایران بعد از مدتها مبارزه با بیماری بعدازظهر روز سهشنبه بیستم شهریور ماه دار فانی را وداع گفت.
صابری در سال ۱۳۱۱ در کرمان متولد شد و پس از طی دوران کودکی در فرانسه به ادامه تحصیل پرداخت. وی در بازگشت به ایران گروه تئاتر پازارگاد را راه اندازی کرد و در طول سالها فعالیت خود نویسندگی، کارگردانی، طراحی صحنه و ترجمه آثار مختلفی را برعهده گرفت. صابری در سالهای ۱۳۴۷ تا ۵۷ مدیر فعالیتهای فوق برنامه دانشگاه تهران بود و تالار مولوی را در تهران تأسیس کرد.
صابری نشان ابن سینا را از یونسکو و لژیون دونور را از فرانسه در سال ۲۰۰۴ دریافت کرده است.
«من به باغ عرفان – ۱۳۶۷»، «رستم و سهراب – ۱۳۷۷»، «آنتیگونه – ۱۳۷۹»، «یوسف و زلیخا – ۱۳۸۱»، «رند خلوت نشین – ۱۳۸۰»، «سوگ سیاوش – ۱۳۸۲»، «شمس پرنده – سالهای مختلف»، «لیلی و مجنون – ۱۳۸۶»، «رستم و اسفندیار – ۱۳۹۰»، «بیژن و منیژه – ۱۳۷۵»، «هفت شهر عشق – ۱۳۷۴»، «من از کجا عشق از کجا – ۱۳۸۳»، «بدی دنیا را گرفته – ۱۳۴۴»، «مرغ دریایی – ۱۳۴۳»، «امشب از خود میسازیم – ۱۳۴۸»، «کرک هویج»، «شش شخصیت در جستجوی نویسنده – ۱۳۵۲»، «دایی وانیا – ۱۳۷۰»، «باغ وحش شیشه ای»، «یرما – ۱۳۴۷»، «کرگدن» به کارگردانی حمید سمندریان، «نگاهی از پل» به کارگردانی حمید سمندریان، «مرده های بی کفن و دفن»، «بابا نشاط»، «مرغ باران»، «باغ عرفان»، «مصدق در آینه تاریخ»، «یرما – گابریل گارسیا لورکا»، «جزیره بزه- هوگوبتی»، «آمده یا چطور از شرش خلاص شویم – اوژن یونسکو»، «عیار شوریده»، «باغ آلبالو – آنتوان چخوف»، «ایوانف – آنتوان چخوف»، «مجلس رقص دزدان – ژان آنوی»، «خمره – لوئیجی پیراندللو»، «آتش افروزها – ماکس فریش»، «کالیگولا – آلبر کامو»، «مرده های بی کفن و دفن – ژان پل سارتر»، «درس – اوژن یونسکو»، «اطلسی»، «در اندرون من خسته»، «لیلا در نصف جهان»، «مرغ سحر»، «طاووس مست» از جمله آثاری نمایشی بوده که مرحوم پری صابری در آنها به عنوان کارگردان، طراح صحنه، نویسنده، مترجم و بازیگر حضور داشته است.
