به گزارش خبرنگار یکتا هنر، مصطفی راغب کنسرت آیینی «چهارپایه عشق» با اجرای ویژه بهصورت رایگان و همزمان با آغاز ماه صفر از ۱۶ تا ۲۰ مردادماه به مدت ۴ شب متوالی به صحنه برد.
این اجرا الهام گرفته از سنت اصیل چهارپایهخوانی برای خواندن نوحههای تأثیرگذار است که با اجرای متفاوت مصطفی راغب تاثیر آن روی مخاطب دو صد چندان شده بود.
این دومین بار است که راغب اجرای مذهبی ویژه ماه محرم و صفر را برگزار می کند، اون سال گذشته نیز در برج میلاد به صحنه رفته بود.
او همچنین براساس نذری که در ایام محرم دارد در تکایای شهر یزد نوحه خوانیهای زیبایی انجام داده است.
در طی این ۴ شب گروه ۲۵ نفره او با انواع سازهای زهی، الکترونیکی و کوبهای با همنوایی گروه کر این کنسرت را به سرانجام رساندند.
شب گذشته شنبه ۲۰ مردادماه که آخرین شب این خواننده بود، طبق روال قبل از شروع هر قطعه حامد حسینزادگان به خوانش شعر و روایتهای عاشورایی می پرداخت و سپس راغب قطعه خود را میخواند. قطعهای به زبان ترکی یکی از این قطعاتی بود که این خواننده در مدح حضرت عباس(ع) خواند.
«عشق کوفی» مربوط به موسیقی تیتراژ سریال «عشق کوفی» ، «گره گشا» بر اساس یکی از نوحههای معروف ایام سوگواری محرم با تنظیمی ارکسترال، «ای اهل حرم میر و علمدار نیامد» بر اساس نوحهای به همین نام، قطعه «سرخ غروب»، قطعه «کیستی»، نوحه معروف عربی «مل بی ین»، «حضرت عشق»، «آره من دیوونتم»، «نشانی» و نوحه ترکی «حضرت عباس (ع)» رپرتوار اجرایی این چند شب را تشکیل میدادند.
راغب در اواسط برنامه با بیان اینکه در این برنامه ها از همه سلیقهها و با افرادی انواع پوششها حضور یافتند و یاد محرم و عاشورا با حضور همه این افراد گرامی داشته شد، ابراز خوشحالی کرد.
همخوانی نوحه معروف «علمدار نیامد» پایان بخش این برنامه بود.
لازم به ذکر است که چهارپایهخوانی یکی از سنتهای عزاداری در ماههای محرم و صفر به خصوص در شهر تهران است، در این سبک عزاداری، مداح یا روضهخوان بر روی چهارپایه میرود و با تکیه بر مهارت خود، مداحی و نوحهخوانی میکند.
در این سبک عزاداری، چهارپایهخوان در میان جمعیت قرار میگیرد و جمعیت، دور تا دور او حلقه میزند. کوتاهی روضه، سادگی و پر بار بودن اشعار و مضامین روضه از ویژگیهای چهارپایهخوانی است.
آیین چهارپایهخوانی از سادهترین سنتهای عزاداری است و به عقیده بسیاری از پیرغلامان و چهارپایهخوانان اصل موضوع کربلا و عاشورا برای چهارپایهخوانی کافی است و دلیل اصالت این سبک از عزاداری، اجرای اشعار و روضههای صحیح و برگرفته از مقتل است.
