به گزارش یکتا هنر به نقل از مشاور رسانهای پروژه، جدیدترین اثر میرمولا ثریا هنرمند نوگرا با عنوان «سرنوشت» در نمایشگاه بینالمللی میزون و اُبژه پاریس ۲۰۲۵ (Maison & Objet) به نمایش درآمده است.
نمایشگاه بینالمللی میزون و اُبژه، یکی از مهمترین نمایشگاههای بینالمللی در حوزه طراحی داخلی، دکوراسیون و سبک زندگی است که هر ساله در پاریس برگزار میشود. این رویداد به عنوان یک پلتفرم کلیدی برای طراحان، تولیدکنندگان، خردهفروشان و حرفهایهای صنعت دکوراسیون شناخته میشود و فرصتی برای نمایش آخرین نوآوریها و روندها در این حوزه فراهم میآورد.
میزون و اُبژه از ۲۷ دی تا اول بهمن ماه برابر با ۱۶ تا ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵ در پارک دِز اکسپوزیسیون، پاریس-شمال برگزار شد و شامل بخشهای مختلفی از جمله طراحی داخلی و دکوراسیون، محصولات سبک زندگی و روندهای طراحی بود که در آن برندهای معتبر آثار خود را به نمایش میگذارند. علاوه بر این، مِیزون و اُبژه به طور فزایندهای بر روی شیوههای طراحی پایدار و محصولات دوستدار محیط زیست تأکید دارد که نشاندهنده تعهد صنعت به مسئولیتهای زیستمحیطی است و به طراحان و تولیدکنندگان این امکان را میدهد تا راهکارهای خلاقانهای برای کاهش تأثیرات منفی بر محیط زیست ارائه دهند.
میرمولا ثریا هنرمند جستجوگر و روایتگر زمانه، با «سرنوشت»، بار دیگر مرزهای هنر فرش را در هم شکسته و آن را به سطحی از تأمل و شاعرانگی رسانده است. این فرش، نه تنها یک اثر هنری، بلکه قطعهای از تاریخ و جهانبینی است که در ژرفای آن میتوان حکایت انسان و زمین را لمس کرد.
در بیانیه این اثر آمده است: «سرنوشت، همچون قصیدهای بیکلام است؛ هر گره در آن، سکوتی است که از دل تاریخ سر برآورده و بافت آن، زبانی است که با لطافت و صلابت، از ریشهها سخن میگوید. طرحهای در هم تنیده و رنگهایی که در مرز میان نور و سایه حرکت میکنند، مخاطب را به تفکر درباره گذر زمان و پیچیدگیهای زندگی دعوت میکنند. میرمولا ثریا با «سرنوشت» ثابت میکند که هنر فراتر از مرزهای جغرافیا و زمان است؛ جایی که دستهای هنرمند، سرنوشت را بافته و روایت آن را برای جهانیان بازگو میکند.»
میرمولا ثریا هنرمند نقاش و طراح نوگرای فرش ایرانی است که آثار او در نقاط مختلف دنیا به نمایش گذاشته شده است. او سالهای طولانی از زندگیاش را روی طراحی نقوش فرش و نمد صرف کرده و امروز در سطح بینالمللی بیشتر از ایران شناخته شده است. عشق به این نقوش عرفانی و فلسفی موجود در دل این هنر را انگیزه خود میداند و معتقد است که احساس درونی وی او را به سمت و سوی این هنر جذاب و غوطهور شدن در آن سوق میدهد.
